ای کاش که اندر پس این پرده خدا بود       فریاد رسی بهر صدای تو ، ندا بود

ای کاش که لوطی ز رخت ، بت بتراشد       تا خون تو داغ است زآن شعله بپا، شد

ای کاش که سهراب مرا ، خاک نکردی      خونش ز زمین و ز کفن پا ک نکردی

تا روز مکافات تو ملای ز خون مست        انروز که افتاده رهت ، کوچه بن بست

آن دم که زنم گردن تو با لب شمشیر           دارت بزنم بر سر هر کوچه بهر تیر

سهراب و ندا رقص کنان شاد شوند شاد        بینی که دهیم کعبه و الله تو بر باد

بر من نکنید ، شکفه که توتو؟ چه به قرآن      این فتنه که امروز بپا گشته زآن،دان!

****

توحید کریم زاده

توتو